به گزارش عصر تهران، لوکیشن، امکانات و مهم‌تر از همه، نوع مخاطب از عوامل اثرگذار بر شکل‌گیری الگوی اکران سیار و میزان استقبال از آن هستند. در شرایطی که توسعه زیرساخت‌های سینمایی در تمام نقاط کشور به‌سادگی امکان‌پذیر نیست، نمایش متحرک فیلم می‌تواند بخشی از فاصله میان مردم و سالن‌های سینما را کاهش دهد.
سینمای سیار در بسیاری از نقاط جهان به‌عنوان یکی از الگوهای گسترش دسترسی عمومی به هنر هفتم شناخته می‌شود. هدف اصلی این مدل، رساندن تجربه تماشای جمعی فیلم به مناطقی است که از سالن سینما و زیرساخت‌های مناسب برخوردار نیستند.
اهمیت این شیوه تنها به نمایش یک فیلم محدود نمی‌شود. اکران سیار می‌تواند پیش از شکل‌گیری بازار بلیت، مخاطب جدید ایجاد کند و زمینه عادت به سینمارفتن را در مناطقی فراهم سازد که دسترسی محدودی به سالن دارند.
سینمای سیار و توسعه عدالت فرهنگی
هر اکران در یک روستا یا شهر فاقد سینما، علاوه بر نمایش فیلم، فرصتی برای آشنایی مردم با تجربه تماشای جمعی است. تداوم این روند می‌تواند به شکل‌گیری عادت فرهنگی و افزایش ارتباط مخاطبان مناطق کم‌برخوردار با سینما کمک کند.
از این منظر، اکران سیار را نمی‌توان صرفاً یک فعالیت جانبی یا جایگزین موقت برای سالن‌های سینما دانست. این شیوه ظرفیت آن را دارد که به بخشی از سیاست گسترش مخاطب و دسترسی فرهنگی در کشور تبدیل شود.
در شرایطی که ایجاد سالن سینما در همه شهرها و مناطق کشور نیازمند سرمایه‌گذاری و زیرساخت گسترده است، استفاده از پرده‌های نمایش متحرک می‌تواند راهکاری منعطف‌تر برای رساندن فیلم به جمعیت بیشتری باشد.
خانواده‌ها و کودکان؛ مخاطبان مهم اکران سیار
گزارش روابط عمومی مؤسسه سینمایی بهمن‌سبز نشان می‌دهد که بیشترین تعداد مخاطبان اکران سیار به فیلم‌های انیمیشن و پس از آن به فیلم‌های رئال اختصاص داشته است.
این الگو از حضور قابل‌توجه خانواده‌ها و کودکان در میان مخاطبان اکران سیار حکایت دارد. استقبال از آثار انیمیشن همچنین نشان می‌دهد که این شیوه اکران می‌تواند برای دسترسی گروه‌های سنی مختلف به محصولات سینمایی مورد استفاده قرار گیرد.
توجه به این گروه از مخاطبان اهمیت ویژه‌ای دارد؛ زیرا تجربه نخست تماشای فیلم در کنار خانواده می‌تواند در شکل‌گیری ارتباط پایدارتر کودکان و نوجوانان با سینما مؤثر باشد.
ضرورت توجه به شهرهای کم‌برخوردار
تجربه اکران سیار نشان می‌دهد که توسعه مخاطب سینما نباید تنها بر شهرهای بزرگ متمرکز باشد. بخشی از ظرفیت بالقوه بازار سینمای ایران در شهرها، روستاها و مناطقی قرار دارد که به دلیل نبود سالن یا محدودیت زیرساختی، امکان دسترسی منظم به سینما را ندارند.
در چنین شرایطی، گسترش اکران سیار می‌تواند همزمان دو هدف را دنبال کند؛ نخست، افزایش دسترسی مردم مناطق کم‌برخوردار به فیلم و دوم، شناسایی و پرورش مخاطبان جدید برای سینمای ایران.
اگر این الگو با برنامه‌ریزی منظم، انتخاب مناسب فیلم و توسعه زیرساخت‌های فنی همراه شود، می‌تواند از یک راهکار محدود به ابزاری مؤثر برای توسعه بازار و فرهنگ سینما در کشور تبدیل شود.
منبع: ایرنا
