به گزارش عصر تهران، دکتر اباذر پارسی، عضو هیات علمی گروه گوارش دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز، با اشاره به اهمیت شناخت بیماری هپاتیت اظهار کرد: هپاتیت به معنای التهاب و تورم کبد است و عوامل مختلفی می‌توانند موجب ایجاد آن شوند.
وی افزود: بیشتر مردم با هپاتیت‌های ویروسی شامل انواع A، B، C و D و در موارد کمتر نوع E آشنا هستند، اما گروه دیگری از هپاتیت‌ها نیز وجود دارند که بر اثر مصرف برخی داروها مانند آنتی‌بیوتیک‌ها و داروهای ضدتشنج ایجاد می‌شوند و می‌توانند التهاب دارویی کبد را به دنبال داشته باشند.
انواع مختلف هپاتیت
این متخصص گوارش و کبد ادامه داد: هپاتیت‌های خودایمن نیز از دیگر انواع این بیماری هستند که در آن‌ها سیستم ایمنی بدن به اشتباه به بافت کبد حمله می‌کند.
پارسی با بیان اینکه مهم‌ترین و شایع‌ترین انواع هپاتیت، نوع ویروسی آن است، گفت: هپاتیت A معمولاً از طریق دهان و مسیر مدفوعی منتقل می‌شود، اما هپاتیت‌های B و C می‌توانند از طریق مادر به نوزاد هنگام تولد، تماس جنسی یا استفاده از سرنگ آلوده انتقال پیدا کنند.
علائم شایع هپاتیت
عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز درباره نشانه‌های این بیماری گفت: مهم‌ترین علامت هپاتیت‌های ویروسی، زردی است که می‌تواند با تغییر رنگ ادرار، روشن شدن مدفوع و زرد شدن بخش سفیدی چشم‌ها مشخص شود.
وی افزود: تهوع، استفراغ، خارش بدن و احساس خستگی از دیگر علائم شایع هپاتیت هستند و در صورت مشاهده این نشانه‌ها باید بررسی‌های پزشکی انجام شود.
خطرات هپاتیت درمان‌نشده
پارسی با اشاره به تفاوت میان انواع هپاتیت اظهار کرد: هپاتیت A به شکل مزمن باقی نمی‌ماند و معمولاً آسیب ماندگاری به کبد وارد نمی‌کند.
وی ادامه داد: اما هپاتیت‌های B و C در صورتی که درمان نشوند و برای مدت طولانی در بدن باقی بمانند، می‌توانند باعث تخریب بافت کبد، ایجاد سیروز کبدی و در نهایت افزایش خطر ابتلا به سرطان کبد شوند.
راه‌های پیشگیری از ابتلا به هپاتیت
این متخصص گوارش و کبد با تأکید بر اهمیت رعایت بهداشت فردی گفت: هپاتیت A از طریق مسیر دهانی و مدفوعی منتقل می‌شود، بنابراین شست‌وشوی مرتب دست‌ها، به‌ویژه در فصل‌های گرم سال، نقش مهمی در جلوگیری از انتقال این بیماری دارد.
وی درباره پیشگیری از انتقال هپاتیت B و C اظهار کرد: این دو نوع بیماری می‌توانند از طریق زایمان، روابط جنسی یا خون منتقل شوند.
پارسی افزود: مادران بارداری که به هپاتیت مبتلا هستند، بهتر است با نظر فوق تخصص گوارش، از هفته ۲۸ بارداری داروهای لازم را دریافت کنند تا احتمال انتقال بیماری به جنین کاهش یابد. همچنین نوزاد باید در ۱۲ ساعت نخست پس از تولد واکسن مربوط به هپاتیت B را دریافت کند.
وی ادامه داد: سطح آنتی‌بادی همسر افراد مبتلا به هپاتیت باید بررسی شود و در صورت پایین بودن میزان ایمنی، تزریق واکسن‌های تقویتی یا بوستر ضروری است.
این عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز خاطرنشان کرد: برای هپاتیت C واکسن وجود ندارد، بنابراین افراد مبتلا باید از رفتارهای پرخطر مانند تماس جنسی محافظت‌نشده و انتقال خون غیرایمن جلوگیری کنند. با توجه به کنترل‌های دقیق، احتمال انتقال هپاتیت C از طریق خون در مراکز درمانی بسیار کاهش یافته است.
وی همچنین هشدار داد: افرادی که اعتیاد تزریقی دارند و از سرنگ‌های مشترک یا آلوده استفاده می‌کنند، در معرض خطر ابتلا به هپاتیت B، هپاتیت C و بیماری‌هایی مانند HIV قرار دارند.
تشخیص و درمان هپاتیت
پارسی درباره روش تشخیص این بیماری گفت: تشخیص هپاتیت ابتدا با وجود علائم و شک بالینی آغاز می‌شود. برای مثال، بیماری که با زردی مراجعه می‌کند و در آزمایش‌ها افزایش آنزیم‌های کبدی و میزان بیلی‌روبین خون مشاهده می‌شود، نیازمند بررسی بیشتر است.
وی افزود: با انجام آزمایش‌های تخصصی برای شناسایی آنتی‌ژن‌ها و نوع ویروس هپاتیت، می‌توان تشخیص قطعی را انجام داد.
عضو هیات علمی گروه گوارش دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز درباره روند درمان انواع هپاتیت اظهار کرد: هپاتیت A معمولاً خودبه‌خود بهبود پیدا می‌کند و سیستم ایمنی بدن توانایی کنترل ویروس را دارد.
وی ادامه داد: هپاتیت B در بسیاری از موارد نیازمند درمان دارویی است که این درمان ممکن است طولانی‌مدت و حتی مادام‌العمر باشد.
پارسی گفت: هپاتیت C با داروهای جدید در بیشتر موارد قابل درمان است و میزان موفقیت درمان آن به حدود ۹۵ درصد می‌رسد.
منبع: ایسنا
