به گزارش عصر تهران، کلاژن بیشتر به دلیل نقش آن در سلامت پوست و کاربردهای زیبایی شناخته شده است، اما یافته‌های یک مطالعه جدید نشان می‌دهد این پروتئین ممکن است در حفظ سلامت استخوان‌ها نیز نقش داشته باشد.
پژوهشگران در این مطالعه ۲۲ دونده زن استقامت ۱۸ تا ۳۵ ساله را بررسی کردند. شرکت‌کنندگان به‌صورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند و به مدت چهار هفته، روزانه ۲۰ گرم پپتید کلاژن یا دارونما دریافت کردند.
نتایج آزمایش نمونه‌های خون پیش و پس از دوره مطالعه نشان داد در زنانی که پپتیدهای کلاژن مصرف کرده بودند، برخی نشانگرهای مرتبط با تشکیل استخوان افزایش یافته و سطح برخی شاخص‌های التهاب کاهش پیدا کرده است؛ تغییراتی که می‌تواند نشان‌دهنده بهبود روند بازسازی استخوان باشد.
چرا سلامت استخوان دوندگان اهمیت دارد؟
به گفته پژوهشگران، ورزش‌های استقامتی لزوماً به معنای آسیب به استخوان‌ها نیستند، اما دوندگان در صورت دریافت نکردن کالری و مواد مغذی کافی برای تأمین نیازهای تمرینی و فرایند ریکاوری، ممکن است بیشتر در معرض آسیب‌های ناشی از فشار استخوان قرار گیرند.
این موضوع به‌ویژه برای زنان ورزشکار اهمیت دارد، زیرا کاهش دریافت انرژی می‌تواند بر سازگاری استخوان‌ها با تمرین و در بلندمدت بر سلامت اسکلتی اثر بگذارد.
جنیفر فیلدز، سرپرست این مطالعه و استادیار علوم تغذیه در دانشگاه کنتیکت، با اشاره به این موضوع گفت بسیاری از آسیب‌های مرتبط با استرس در دوندگان می‌تواند با کمبود سوخت و تأمین ناکافی کالری برای تمرین و بازیابی مرتبط باشد.
جذب متفاوت پپتیدهای کلاژن
پژوهشگران معتقدند یکی از ویژگی‌های پپتیدهای کلاژن، نحوه جذب برخی اجزای آن در دستگاه گوارش است. به گفته فیلدز، برخی دی‌پپتیدها و تری‌پپتیدهای تشکیل‌دهنده پپتیدهای کلاژن می‌توانند بدون تجزیه کامل از روده جذب شوند.
این ویژگی ممکن است در اثرگذاری آنها بر فرایندهای مرتبط با بافت استخوانی نقش داشته باشد، هرچند سازوکار دقیق این اثر و اهمیت بالینی آن همچنان نیازمند بررسی بیشتر است.
سلامت استخوان از سال‌های جوانی اهمیت دارد
محققان تأکید کرده‌اند که توجه به سلامت استخوان در سال‌های نخست زندگی اهمیت زیادی دارد؛ چراکه بخش عمده توده استخوانی بدن تا پایان نوجوانی شکل می‌گیرد.
به همین دلیل، شناسایی افرادی که ممکن است در معرض پاسخ نامناسب استخوانی به تمرین قرار داشته باشند، می‌تواند در پیشگیری از کاهش تراکم استخوان و مشکلاتی مانند استئوپنی و پوکی استخوان در سال‌های بعد مؤثر باشد.
هنوز نمی‌توان کلاژن را درمانی برای استخوان دانست
با وجود نتایج امیدوارکننده، این مطالعه محدودیت‌هایی دارد؛ از جمله تعداد کم شرکت‌کنندگان و کوتاه بودن دوره بررسی. افزایش نشانگرهای تشکیل استخوان یا کاهش التهاب نیز به‌تنهایی به معنای اثبات کاهش شکستگی یا آسیب استخوانی در بلندمدت نیست.
پژوهشگران تأکید کرده‌اند که برای مشخص شدن اینکه مصرف پپتیدهای کلاژن واقعاً می‌تواند خطر آسیب‌های استخوانی را در طول زمان کاهش دهد، انجام مطالعات بزرگ‌تر و طولانی‌مدت ضروری است.
بنابراین، یافته‌های فعلی را می‌توان نشانه‌ای اولیه از ظرفیت احتمالی کلاژن برای حمایت از سلامت استخوان دانست، نه دلیلی قطعی برای توصیه آن به‌عنوان راهکار پیشگیری یا درمان بیماری‌های استخوانی.
منبع: مهر
